Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու անդամ լինելը պատասխանատվություն է
Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու անդամ լինելը միայն մկրտությամբ սահմանափակվող իրողություն չէ․ այն շարունակական կյանք և պատասխանատվություն է պահանջում։ Եկեղեցու անդամի պարտականությունները բխում են Սուրբ Գրքից, Սուրբ Հայրերի ուսուցումներից և Եկեղեցու կանոնական կարգերից։
Ահա հիմնական պարտականությունները․
- Հավատքի և եկեղեցական կյանքի մասնակցություն
Հավատալ և դավանել Սուրբ Երրորդությունը և Եկեղեցու հավատամքը։
Մշտապես մասնակցել Սուրբ Պատարագին և մնացած եկեղեցական արարողություններին (սուրբ պատարագներ, բարեպաշտական սովորություններ, ժամերգություններ, սրբերի տոներ և այլ հանդիսություններ)։
Կենդանի կապի մեջ լինել քահանայի և թեմական առաջնորդի հետ, ոչ թե միայն առիթներով այցելել եկեղեցի։
- Խորհուրդներին մասնակցություն
Կանոնավոր կերպով խոստովանել մեղքերը և ստանալ ներման շնորհը։
Սուրբ Հաղորդություն ընդունել՝ մաքուր խղճով և պատրաստված սրտով։
Մկրտությունից հետո մնալ Եկեղեցու ընտանիքի ակտիվ անդամ։
- Աղոթական և հոգևոր կյանք
Ամենօրյա անձնական և ընտանեկան աղոթք։
Աստվածաշնչի ընթերցում և խորհում՝ հավատքի խորացման համար։
Պահքեր պահել՝ ըստ եկեղեցու կանոնների, հոգին սրբելու և մարմինը սանձելու համար։
- Քրիստոնեական վարք և սրբազան օրենքների պահպանում
Զերծ մնալ մեղքերից և ապրել ըստ Քրիստոսի պատվիրանների։
Սիրել Աստծուն և մերձավորին՝ գործնական օգնություն ցուցաբերելով կարիքավորներին։
Հարգել Եկեղեցու կանոնները՝ ամուսնություն, կնունք, թաղում և այլ խորհուրդների կատարումում։
- Եկեղեցու ուխտին և առաքելությանը մասնակցություն
Հոգ տանել եկեղեցու մասին՝ մաքրության, պահպանության և զարգացման գործում։
Տասանորդ և նվիրատվություններ տալ՝ ըստ հնարավորության, որպես շնորհակալություն Աստծուց ստացած բարիքների համար։
Քարոզել և օրինակ լինել՝ հավատը փոխանցելով ընտանիքին և համայնքին։
- Հայրենասիրություն և եկեղեցանվիրություն
Եկեղեցին Հայոց ժողովրդի հոգևոր մայրն է․ ուստի անդամը կոչված է սիրել և պաշտպանել հայրենիքը, ազգային ու հոգևոր արժեքները։
Հարգել և աջակցել եկեղեցականներին, ովքեր հոգևոր հովիվներ են՝ Քրիստոսի անունով։
Ուստի, Եկեղեցու անդամ լինելը նշանակում է ապրել եկեղեցական կյանքով, ոչ թե միայն անունով քրիստոնյա լինել։ Ինչպես սուրբ հայրերն են ասում․
«Եկեղեցու պատկանելությունը չէ, որ փրկում է մարդուն, այլ հավատքի ուխտին հավատարիմ ապրելը»։
Տեր Վրթանես Բաղալյան
