հայրենիք

Երեկ «Իշխանասարի» հետ կապված միջադեպի մասով կասեմ հետևյալը։ Նման միջադեպը սպասելի էր և կանխատեսելի՝ մանավանդ հիմա։ Ինչու՞։ Մայիսի 9-ից հետո

Հիմա հասկացա: Եթե մենք մեր Հայրենիքի տարածքի մասին նույնքան մտածեինք, որքան սեփական ավտոտնակի, հողամասի կամ առաջ տված պատշգամբի, հիմա 300

4 տարի անցկացնելով հայ-թուրքական սահմանին՝ ես բազմիցս տեսել եմ, թե ինչպես են վարվել մեր սահմանը խախտողների հետ: Ձեռքերը մեջքի ետևում,

Ապրիլյանին՝ 4 օրում 100-ից ավելի զոհերից հետո, «ընդամենը» 800 հա էինք կորցրել. ձեզ պատռում էիք՝ թե բա «Սերժը հող տվեց»։

Մինչ մեր երկրին պարտադրվեց «արտահերթ ընտրությունների» օրակարգը, Հայաստանը շարունակաբար տաշում են։ Սալյամիի պես։ Կտոր առ կտոր։ Տալաշ առ տալաշ։ Բարձունք

Մի ամբողջ օր կապիտուլյանտները խաբեցին, թե Սյունիքում խնդիր չկա ու մեկ էլ կապիտուլյանտն ասում է ՝ ադրբեջանցիները խորացել են մեր