«Սանսեթ բուլվար» մյուզիքլը Հայաստանի մշակութային կյանքում կարևոր իրադարձություն է
Ապրիլի 6-ին Կ. Դեմիրճյանի անվան երևանյան Մարզահամերգային համալիրում կայացավ (մինչև ապրիլի 12-ը կշարունակվի) Բրոդվեյի լեգենդար «Սանսեթ բուլվար» մյուզիքլի պրեմիերան, որը ներկայացրեց Պողոս Հարությունյանի SKYFIST Studio պրոդյուսերական կենտրոնը: «Առաջին անգամ Հայաստանում» և «Առաջին անգամ ԱՊՀ տարածքում» բացառիկ աֆիշային նշումներով այն դարձավ, բառիս բուն իմաստով, վառ իրադարձություն մեր երկրի մշակութային տարածքում։ Ի դեպ, «առաջին անգամ»-ը կարող է կիրառվել մեկից ավելի անգամ․ օրինակ ՝ առաջին անգամ Նորմա Դեզմոնդը երգեց ռուսերեն՝ շնորհիվ Դարիա Աքսյոնովայի թարգմանության: Ինչպես նաև հենց ինքը՝ ներկայացումը, Էնդրյու Լլոյդ Ուեբերի օսկարակիր գլուխգործոց՝ Sunset Boulevard-ի ճշգրիտ պատճենը չէ, ստեղծված է Բիլլի Ուայլդերի տրագիկոմեդիայի հիման վրա։ Հայկական բեմում այն առաջին անգամ անցկացվում է The Really Useful Group Ltd թատերական ընկերության հետ հատուկ համաձայնությամբ՝ ռուս թատերական ռեժիսոր Անտոն Մուզիկանտսկու լիբրետոյի նոր տարբերակով: Իսկ Նյու Յորքի, Տորոնտոյի, Մոսկվայի և Փարիզի հայտնի բեմերում փայլած գլխավոր դերակատար Թամարա Գվերծիթելին, թեև առաջին անգամ չէ համերգներով ունենում Երևանում, խոստովանում է, որ առաջին անգամ է հանդես գալու այդ ժանրում: Չնայած ԱՊՀ տարածքում, ներառյալ Հայաստանում, այս ժանրի մշակույթն առանձնապես տարածված չէր, այնուամենայնիվ, հայ հանդիսատեսի արձագանքը ցույց տվեց նրա անկեղծ ապրումակցումը բեմում կատարվողին: Միևնույն ժամանակ, կախարդական գործողության լեզվական մատչելիությունն այնքան մոտեցրեց հանդիսատեսին՝ թե՛հերոսներին, և թե՛ ներկայացմանն ինքնին, որ այն, պարզապես, «դատապարտված էր» հաջողության: Էքսպրեսիա է ավելացնում նաև Հայաստանի պետական սիմֆոնիկ նվագախումբը՝ մաեստրո Մարիամ Բարսկայի ղեկավարությամբ։ Եվ նույնիսկ թվացյալ մութ background-ը /հետնաբեմը/ նրան թողնում է որպես գլխավոր հերոս, քանի որ բեմի հետևում գտնվող մեծ էկրանները, որոնք ուղղակիորեն ուղղված են նվագախմբին, թույլ են տալիս տեսնել երաժիշտների և դիրիժորի յուրաքանչյուր շարժում:
Հիանալի է Թամարա Գվերծիթելին։ Հիանալի էր դերասանների խաղը, բեմի ձևավորումը։ Հոյակապ ներկայացում էր։ Այն իսկապես համարվում է Հայաստանի մշակութային կյանքի վառ իրադարձություն։ Սա այն հազվագյուտ դեպքն է, երբ քննադատների և հանդիսատեսի կարծիքներն ամբողջությամբ համընկել են։
