Թուրքիան պարզապես ՆԱՏՕ-ի «հավատարիմ շունն է»…

Մինչ թուրքերը, ինչպես նաև «կրտսեր թուրքերը»՝ քուրդ Ի․Ալիևի ռեժիմի կովկասյան թաթարները շուքով ու ուրախությամբ նշում են «հայերի նկատմամբ տարած հաղթանակը», աշխարհը ստացել է հետաքրքիր տեղեկություններ այն մասին, թե որքան ինքնիշխան է Թուրքիան, էլ չասած՝ Թուրքիայի Բաքվի վիլայեթի մասին։ Դա չի նշանակում, որ Անկարան կդադարի կեղծավոր դիրքավորվել որպես բացարձակ անկախ պետական ​​կազմավորում, որը, տեսեք, կարող է ունենալ «իր սեփական ծրագրերը»։ Ուստի պետք չէ ինքնախաբեությամբ զբաղվել, առավելևս՝ Հայաստանի քաղաքացիների մեջ սերմանել, որ «թուրքերն այնքան ուժեղ են» և այլն։ Ուժեղ երկրին, ընդ որում՝ անկախ, ոչ մի ՆԱՏՕ այսօր չէր կարողանա հրամայել։ Բայց Բրյուսելից արդեն համապատասխան հրահանգ է ստացվել, և մենք կտեսնենք, թե ինչպես է «անկախ իսլամիստ» Ռ. Էրդողանը համարձակվի չկատարել իր տերերի պատվերը…

Հարցի էությունն է, որ դեկտեմբերի 24-ին մի շարք ռուսական լրատվամիջոցներ հայտնել են, որ ՆԱՏՕ-ն ծրագրում է Թուրքիային ներգրավվել… Դոնբասում ռուսների դեմ ռազմական գործողության մեջ: Պատկերացնո՞ւմ եք: Թուրք ասկյարները գնում են Դոնբաս՝ «ռուսներին կոտորելու»։ Դա հաստատում է Անկարայի կախվածությունը Հյուսիսատլանտյան դաշինքից, համենայնդեպս այսպիսի եզրակացության են եկել Ռուսաստանի որոշ ռազմական ու փորձագիտական ​​շրջանակներ։ Բրյուսելի ծրագիրը հետևյալն է. նախ՝ թուրքական ԶԼՄ-ներում կհայտնվի այն տեղեկությունը, որ Թուրքիայում տեղակայված ՆԱՏՕ-ի ենթակառուցվածքը ակտիվորեն օգտագործվելու է այս արևմտյան դաշինքի կողմից Դոնբասում դիմակայության ժամանակ։ Հենց այդպես էլ եղել է: Իսկ այնուհետև Թուրքիայի ԱԳՆ ղեկավար Մ. Չավուշօղլուն ոչ միանշանակ հայտարարել է, որ Անկարան կաջակցի Ուկրաինայի բանդերական ղեկավարությանը էսկալացման դեպքում։

«Հակառակ հայրենի շատ թուրքաֆիլների և Էրդողանի երկրպագուների պատրանքների, այս հայտարարությունները կարելի է և պետք է դիտարկել որպես թուրքական ռազմաքաղաքական վերնախավի համաշխարհային խոստովանություն (քամինգ աուտ): Էրդողանի բոլոր հարձակումները Միացյալ Նահանգների կամ Արևմուտքի վրա, որոշումների կայացման և անկախ արտաքին քաղաքականության մեջ ինքնիշխանության բոլոր այս հայտարարությունները, ամբողջ հավակնոտ և «Մեծ Թուրանը» ընդամենը քող է, որի հետևում Անկարան շարունակում է մնալ ընդամենը Հյուսիսատլանտյան դաշինքի և դրա հետևում կանգնած կորպորացիաների (բառի ամենալայն իմաստով) գլոբալ շահերի ուղեկցորդը,- ընդգծում են ռուսական ռազմական և փորձագիտական ​​շրջանակները։ – Սակայն հենց Արևմուտքը Թուրքիային հրահանգեց իր մոտ գալ, անհետացան Էրդողանի ագրեսիվ հռետորաբանությունն Արևմուտքի նկատմամբ, և Թուրքիայի ԱԳՆ-ը խոսեց այնպես, ինչպես հրամայել էին արևմտյան կուրատորները»:

Մենք խորհուրդ կտանք, փաստորեն, Կրեմլի և Ռուսաստանի կառավարության պաշտոնյաներին ուղղված այս կոչի հեղինակներին սկզբում խոսել ոչ թե այն մասին, որ ՆԱՏՕ-ն նախատեսում է (և, ինչպես կարծում ենք, արդեն օգտագործում է…) օգտագործել Թուրքիան Դոնբասում պատերազմը սաստկացնելու նպատակով, այլ «հիշել», որ սկզբում ՆԱՏՕ-ն, ինչպես և Ռուսաստանի ղեկավարությունը, ոչինչ չեն արել Թուրքիային մեկուսացնելու և թուրքերի անմիջական մասնակցությունը Արցախի Հանրապետության հայերի դեմ պատերազմին կանխելու համար։ Եթե ​​Արցախում հարվածեին թուրքերի «դնչին» և «թաթին», ապա կարիք չէր լինի այսօր մտավախություն հայտնել, որ ՆԱՏՕ-ն պատրաստվում է Թուրքիային ներքաշել և օգտագործել Դոնբասում ռուսների և ռուսալեզու մարդկանց դեմ պատերազմում։ Ի դեպ, մենք համոզված ենք, որ նույն ՆԱՏՕ-ն նախատեսում է օգտագործել Թուրքիային նաև Ռուսաստանի մի մասի, այսինքն՝ Ղրիմի Հանրապետության դեմ։

Սերգեյ Շաքարյանց