Իսրայելն ուզում է պատերազմել Իրանի հետ՝ առնվազն Սիրիայում կամ Լիբանանում

Հրեա սիոնիստների պետությունը նախանձելի համառություն է ցույց տալիս՝ Ռուսաստանին «իր կողմը քաշելու» և կաշառքների միջոցով (տարբեր մակարդակներով) փորձում է ստեղծել որոշակի լայն հակաիրանական և, ավելի ճիշտ, հակաշիական ​​ագրեսորների ճակատ: Դա բխում է չորս փաստից: Առաջինը՝ սեպտեմբերի 12-ին Իսրայելի վարչապետը շտապել է Մոսկվա: Իհարկե, աշխարհը չի իմանա, թե Նեթանյահուն ինչ խոստումներ է շռայլել Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինի հետ բանակցություններում: Բայց պարզ է, որ Նեթանյահուն շտապեց Մոսկվա՝ նախ այն բանից հետո, երբ Ռուսաստանի պաշտպանության նախարար Սերգեյ Շոյգուն սպառնաց «փակել» Սիրիայի և Միջերկրական ծովի օդային տարածքի մի մասը իսրայելական ավիացիայի համար: Երկրորդ՝ այն բանից հետո, երբ լիբանանյան «Հեզբոլահ» կուսակցության զինծառայողները հաջողությամբ հրթիռային հարված հասցրին Իսրայելին և ոչնչացրին իսրայելական ռազմական տրանսպորտային միջոցները՝ սպանելով գրեթե 20 իսրայելցի զինծառայողների: Բացի դրանից, սեպտեմբերի 9-ին լիբանանյան շիաները հաղորդեցին ևս մեկ հաջողության մասին, ընդ որում, իսրայելական ՑԱԽԱԼ բանակը ստիպված եղավ ընդունել, որ շիաները չեն ստում:

Սեպտեմբերի 9-ին «Հեզբոլահ»-ը խոցել է Իսրայելի պաշտպանության բանակի անօդաչու թռչող սարքը՝ Լիբանանի հարավում, երբ անօդաչուն հատել է սահմանը: Բրիտանական Reuters գործակալության հաղորդմամբ, իսրայելական անօդաչու սարքը գտնվում է «Հեզբոլահ»-ի մոտ: Հիշեցնեմ, որ ՑԱԽԱԼ-ն ու «Ալլահի կուսակցությունը» փոխանակվել են միջսահմանային հրաձգությամբ շուրջ մեկ շաբաթ առաջ՝ օգոստոսի վերջին Բեյրութում «Հեզբոլահ»-ի կողմից վերահսկվող արվարձանում իսրայելական անօդաչու թռչող սարքերի գրոհից հետո: Սա երկու հակառակորդների միջև հարվածների ամենամեծ փոխանակումն էր 2006 թ. Լիբանանի պատերազմից ի վեր: Լիբանանի շիաների առաջնորդ շեյխ Սեյեդ Հասան Նասրալլահը Իսրայելին մեղադրեց ագրեսիայի մեջ՝ այն հավասարեցնելով «պատերազմ հայտարարելու» ակտի հետ, և խոստացավ, որ իր կուսակցությունը խոցելու է իսրայելական բոլոր անօդաչուները՝ լիբանանյան օդային տարածք ներխուժելու դեպքում: Լիբանանի շիաները հստակեցրել են, որ սեպտեմբերի 9-ին իսրայելական ԱԹՍ-ը խոցվել է «համապատասխան զենքով», երբ այն ուղևորվում էր դեպի հարավային Ռամիա քաղաքը: Այս արտահայտությունը հուշում է, որ Իրանը, որը Իսրայելի և ԱՄՆ-ի ԱԹՍ-ների ոչնչացման հարուստ փորձ ունի, համապատասխան ռազմական տեխնիկա է փոխանցել Լիբանանի իր դաշնակիցներին:

Հրեա սիոնիստների պետության կողմից սեպտեմբերի 9-ին ձեռնարկված ևս մեկ քայլ հարկ է ոչ պատահական ընկալել: Նույն ՑԱԽԱԼ-ը հայտարարություն է տարածել, թե իբր սեպտեմբերի լույս 9-ի գիշերը «արաբական հանրապետության իրանամետ խմբերը, որոնց գործողությունները վերահսկվում էին Իսլամական հեղափոխության պահապանների կորպուսի կազմում ընդգրկված «Կոդս» հատուկ նշանակության ուժերի կողմից, փորձել են հրթիռային հարված հասցնել Իսրայելին»,- հայտնում է Al Arabiya հեռուստաալիքը: ՑԱԽԱԼ-ը նշել է, որ «հրթիռները գործարկվել են Դամասկոսի արվարձանից, բայց և ոչ մեկը Իսրայելի տարածքում չի պայթել»: Ինչին դժվար է հավատալ, հաշվի առնելով, որ 2017 թվականին Գազայի հատվածից Իսրայելի վրա արձակված 300 «Կասսեմ» հրթիռներից իսրայելցիներին հաջողվել է չեզոքացնել միայն 30%-ը: Իսրայելական հրամանատարությունը նաև նշել է, որ կատարվածի համար պատասխանատվությունն ամբողջովին կրում է «սիրիական ռեժիմը»: Թել Ավիվի լկտիությունն ակնհայտ է. 2011 թվականից սկսած Իսրայելը հարյուրավոր հարվածներ է հասցրել Սիրիային, որոնց մեծ մասն ուղղված էր Իրանի կողմից  սատարվող «Հեզբոլահ»-ի կազմավորումների և կանոնավոր սիրիական բանակի ստորաբաժանումների դեմ: Այսինքն, իսրայելական հարվածները օբյեկտիվորեն ուղղված էին ահաբեկիչներին աջակցելու համար: Հետևաբար, Իսրայելի ներկայիս գործողությունները Լիբանանի դեմ` ևս մեկ սադրանք է, որն ուղղված է Մերձավոր Արևելքում նոր պատերազմ հրահրելուն, որի մեջ ուզում են ներքաշել Իրանին:

Երրորդ, և դարձյալ սեպտեմբերի 9-ին, Մոսկվայում Իսրայելի դեսպան Հարի Կորենը լրագրողներին հայտնել է, թե իբր մշակվում է այդ երկրների անվտանգության խորհուրդների քարտուղարների մակարդակով Ռուսաստան-Իսրայել-ԱՄՆ ձևաչափով նոր հանդիպում, և կրկին օրակարգում Սիրիան է: Սակայն, Կորենի խոսքերով, «նոր խորհրդատվությունների անցկացման ժամկետների և օրակարգի մեջ հստակեցումը կարող է լինել Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինի և Իսրայելի վարչապետ Բենյամին Նեթանյահուի հանդիպումից հետո»: Վերջապես, չորրորդ՝ Իսրայելի արտաքին գործերի նախարար Իսրայել Կացը իր Twitter-ում գրել է, թե իբր «աշխարհը պետք է միավորվի Իրանի դեմ՝ միջուկային անվտանգության շահերից ելնելով՝ այս պետության կողմից տարածաշրջանային և համաշխարհային ահաբեկչությանն աջակցելու պատճառով»: Ով էլ խոսեր․ Իսրայելը տասնամյակներով տիրապետում է միջուկային զենքի և ոչինչ չի ստորագրում, որևէ մեկի առջև պատասխանատու չէ: Գումարելով Թել Ավիվի բոլոր հաղորդագրությունները և Իսրայելի անզուսպ բացասական էներգիան, մենք իրավունք ունենք ենթադրելու, որ ականատես ենք դառնում ամբողջ Մերձավոր Արևելքը արյան մեջ խեղդելու փորձերին: Եվ իհարկե չի բացառվում, որ դա ներառի նաև Իրանի շուրջ գտնվող տարածքները: Այսինքն՝ Իսրայելի նախապատրաստությունները կարող են ընդգրկել նաև մեր տարածաշրջանը, ինչը նշանակում է, որ Իսրայելն անուղղակիորեն սպառնում է նաև Հայաստանի անվտանգությանը:

Սերգեյ Շաքարյանց